Mt 9, 9-13

Droga codziennej obecności

Jezus, wychodząc z Kafarnaum, ujrzał człowieka imieniem Mateusz, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: "Pójdź za Mną!" A on wstał i poszedł za Nim. Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników i siedzieli wraz z Jezusem i Jego uczniami. Widząc to faryzeusze, mówili do Jego uczniów: „Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?” On, usłyszawszy to, rzekł: „Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: "Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary". Bo nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników”.

Rozważanie

Kiedy babcia umarła, zebrało się kilkanaście osób jej bliskich i wspominali.
Najbardziej zapadła mi w serce opowieść wujka o tym, jak to babcia, poproszona przez bezdomnego o pomoc, nie wrzuciła mu do czapki pieniędzy, ale zabrała do pobliskiego bistro. Tam zapytała owego człowieka na co ma ochotę i zamówiła mu posiłek. Potem usiadła z nim – razem zjedli obiad.
Swoim gestem przywróciła mu godność.
Oto, w moim odczuciu, chodzi w dzisiejszej Ewangelii. Jezus spędza czas z ludźmi – kim by nie byli. Spożywa z nimi obiad - posila się z nimi, a tym samym posila ich SOBĄ.
Myślę także, że właśnie ten sposób bycia z bliźnim imponował św. Karolowi de Foucauld.

Modlitwa

Dobry Boże, przez wstawiennictwo naszego Patrona, pomóż nam nie szczędzić czasu drugiemu człowiekowi; naucz nas relacji prostych i szczerych; ukaż proszę drogę codziennej obecności i czułości wobec drugiego człowieka, jako tę prawdziwie radosną!

Rozważa Wanda, Wspólnota Duży Dom, Wrocław