Mt 22, 34-40

Będziesz miłował

Gdy faryzeusze posłyszeli, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, wystawiając Go na próbę, zapytał: "Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?"
On mu odpowiedział: „Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem”. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Na tych dwóch przykazaniach zawisło całe Prawo i Prorocy.

Rozważanie

Pamiętam rozczarowanie mojej przyjaciółki-pianistki, po obejrzeniu filmu dokumentalnego, który ukazywał codzienność jej ukochanego kompozytora. Okazało się bowiem, że osoba o niebywałym talencie, autor natchnionych dzieł, jest „zwykłym” człowiekiem. Reżyser sfilmował go, między innymi w fartuchu, kiedy pichcił jajecznicę.
Podobne emocje bliskiej mi osoby, wywołało archiwalne nagranie rozmowy Jana Pawła II z dziećmi. Wydawało się, że święty papież „powinien” odpowiadać jakoś inaczej, tymczasem konkretne, krótkie riposty, czasem żartobliwie ucinały temat i wołały o następne pytanie.
Nasze wyobrażenia tak często nie korelują z rzeczywistością. Myślimy o filozofie jako o osobie, która nie da prostej odpowiedzi; artysta, według naszej wizji, to osoba zajmująca się wyłącznie sztuką – gdzieżby miała myśleć o sprawach przyziemnych, jak smażenie?
A Pan Bóg w dzisiejszym Słowie mówi: Nic bardziej mylnego!
Miarą miłości są drobne, codzienne gesty. Nie wyrządzanie krzywdy drugiemu, niesienie bezinteresownej pomocy, dotrzymywanie terminów, jak czytamy w Księdze Wyjścia. Zachowanie radości i nauki Ewangelii.
Kochanie. Po prostu i prosto.
Czy nie jest to piękne i sprawiedliwe, że Pan Bóg powołuje nas do miłości?
Bez względu na to kim jesteśmy, w jakim wieku, stanie emocjonalnym i czy nasze dokonania zapisały się w dziejach ludzkości, czy nie, mamy to samo zadanie i możliwość jego realizacji w najdrobniejszej decyzji, w najzwyczajniejszym czynie. Kochać

Modlitwa

Miłujący Ojcze, proszę otwieraj nam oczy na drobne dokonania św. Karola de Foucauld. Abyśmy potrafili naśladować Jego miłość względem ludzi, wśród których przebywał. Miłość, której doświadczał i uczył się od swojego umiłowanego Brata – Jezusa Chrystusa.

Rozważa Wanda, Wspólnota Duży Dom, Wrocław