Mt 21, 33-43

Logika "odrzuconego kamienia"

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: "Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: "To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo". Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?" Rzekli Mu: "Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze". Jezus im rzekł: "Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: "Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach". Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce".

Rozważanie

W jednej z notatek Karol pisał: "Poprzez uniżenie uczynić siebie ostatnim z ludzi, robakiem, źródłem ludzkiej pogardy i wstydu. Im bliżej ostatniego miejsca, tym bliżej Jezusa". Jezu był kamieniem odrzuconym, "ostatnim z ludźmi". Kamień został odrzucony - Jezus został zabity. Kamień stał się fundamentem - śmierć Jezusa stała się momentem założycielskim Kościoła: "bo z tej śmierci życie tryska". Plan zabicia stał się planem ocalenia, planem ratunkowym. Śmierć Karola szukającego uniżenia stała się pewnego rodzaju momentem założycielskim wspólnoty braterskiej, której nie doczekał się za życia. Obumarłe - wydaje owoc.

Modlitwa

Panie Jezu, nasz Bracie i Mistrzu, ucz nas logiki "ostatniego miejsca", "obumarłego ziarna" i "odrzuconego kamienia".

Rozważa ks. Mateusz, Wspólnota Kapłańska Jezus Caritas, diecezja koszalińsko-kołobrzeska